Hayatın İçinde Dört Köşeli Kişilikler
Dokunaklı sözlerin ardından birden başlıyorum hayat; bu sefer gideceğim yer belli değil,hangi hayatı seçeceğimi bilemiyorum,yolum uzun.Hayat engellerle doludur derlerdi de inanmazdım,boyumdan büyük işlere karışırdım.Büyüyorum hala değişmedim yine boyumdan büyüğüm…Ama çok önemli bir şey öğrendim ki insanın muhakkak bu dünyadan uzak kendine umudun demokrasiyle yönettiği bir düşler diyarı kurması gerekiyor.Katatonik bir anlamsızlığı hüküm sürdüğü seçmece bir düzende,karpuz konumunda ortadan ikiye yarılmadan önce.Belki de fark etmemek lazım bazı bilinenleri,toplum içinde kendime yer aramaya çalıştıkça farklı kimliklerin içinde barındığımı anlamaya başladım.Sanırım,hiçbir insanın bir tane kimliği yok bu hayatta.Benim de tek bir kimliğimin olmadığı gibi…Kuzenim hep der “İnsanlar için değil hep kendin için yaşa,bırak onlar konuşsunlar,sövsünler,sırıtsınlar,sen sen olduğun için varsın”.Hayat derslerinden kolay notlar alınmıyor zannumca…Devam ediyorum hayat her ne kadar şarkılar sussa da…Saygılarımla…
Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı